زائده های پوستی، توده های نرم و غیرسرطانی هستند که معمولاً در چین خوردگی های پوست گردن، زیر بغل، سینه، ناحیه کشاله ران و پلک ها ایجاد می شوند. این زائده ها، رشته های کلاژن شلی هستند که در بخش های ضخیم تر پوست گیر افتاده اند.
زائده های پوستی بسیار شایع هستند و ۵۰ تا ۶۰ درصد بزرگسالان را تحت تأثیر قرار می دهند. این زائده ها در گروه های زیر شایع ترند:
- بزرگسالان بالای ۴۰ سال
- افراد مبتلا به سندرم متابولیک یا دیابت
- افراد دارای اضافه وزن
همانطور که گفتیم اغلب این ضایعات پوستی بدون خطر هستند، اما در صورت گیر کردن به جواهرات یا لباس می توانند دردناک باشند. اگر این منگوله های پوستی آزاردهنده باشند، درمان های خانگی یا جراحی ممکن است کمک کننده باشد.
این مقاله به بررسی روش های برداشتن زائده های پوستی، از جمله درمان های خانگی، محصولات بدون نسخه و روش های جراحی می پردازد.
| دسته بندی | روش درمان | ویژگی و کاربرد |
|---|---|---|
| جراحی (مطب) | برش مستقیم | سریع و دقیق با استفاده از قیچی جراحی |
| الکتروکوتر | تخریب با حرارت/برق؛ بدون خونریزی | |
| کرایوسرجری | انجماد با نیتروژن مایع | |
| لیگاسیون | بستن پایه زائده برای قطع خون رسانی | |
| دارویی (OTC) | کیتهای انجماد | استفاده خانگی؛ قدرت کمتر از مطب |
| پمادهای موضعی | خشک کردن تدریجی با مواد شیمیایی ملایم | |
| خانگی (طبیعی) | سرکه سیب | اسیدیته ملایم برای خشک کردن بافت |
| روغن درخت چای | خاصیت ضدعفونی کننده و خشک کنندگی | |
| مواد طبیعی (سیر/موز) | کاهش التهاب؛ اثربخشی علمی محدود |
درمان های خانگی برای برداشتن منگوله های پوستی
زائده های پوستی معمولاً نیاز به درمان یا مراجعه به پزشک ندارند. بیشتر درمان های خانگی شامل خشک کردن زائده پوستی هستند تا زمانی که اندازه آن کوچک شده و بیفتد.
روغن درخت چای برای درمان منگوله پوستی
روغن درخت چای که دارای خواص ضدویروسی و ضدقارچی است، در صورت رقیق شدن با یک روغن حامل، برای استفاده روی پوست ایمن تلقی می شود. ابتدا ناحیه مورد نظر را بشویید. سپس روغن رقیق شده را با استفاده از گوش پاک کن به آرامی روی زائده پوستی ماساژ دهید. روی آن ناحیه را در طول شب با چسب زخم بپوشانید. این کار را چندین شب تکرار کنید تا زائده خشک شده، بیفتد و حتی به از بین بردن جای جوش نیز کمک می کند.
پوست موز برای درمان زائده پوستی
برخی افراد استفاده از پوست موز را برای کمک به خشک شدن زائده پوستی توصیه می کنند. آن ها می گویند این روش به دلیل خواص آنتی اکسیدانی موز مؤثر است. اگرچه تحقیقات خاصی در تأیید این روش وجود ندارد، اما احتمالاً امتحان کردن آن، مگر در صورت حساسیت به موز، ضرری ندارد.
تکه ای از پوست موز را روی زائده قرار دهید و آن را با چسب زخم بپوشانید. این کار را هر شب تکرار کنید تا زائده بیفتد.
درمان منگوله پوستی با سرکه سیب
اگرچه هیچ مدرک علمی این روش را تأیید نمی کند، اما برخی از طرفداران آن معتقدند که اسیدیته سرکه سیب باعث تجزیه بافت اطراف زائده پوستی و در نتیجه افتادن آن می شود. اگر تصمیم دارید این روش تجربی را امتحان کنید، بهتر است سرکه را رقیق کنید تا از سوختگی احتمالی جلوگیری شود.
یک گوش پاک کن را به سرکه سیب رقیق شده آغشته کنید و روی زائده پوستی قرار دهید. آن ناحیه را به مدت ۱۵ تا ۳۰ دقیقه با چسب یا باند بپوشانید و سپس پوست را بشویید. این کار را روزانه به مدت چند هفته تکرار کنید.
درمان منگوله پوستی با ویتامین ای (E)
از آنجایی که ویتامین ای یک آنتی اکسیدان است که با چین وچروک مبارزه می کند و پوست را سالم نگه می دارد، استفاده از مایع ویتامین ای روی زائده پوستی ممکن است باعث شود که آن زائده به مرور زمان کمتر به چشم بیاید. سعی کنید روزانه روغن را روی زائده و پوست اطراف آن ماساژ دهید تا منگوله یا همان زائده بیفتد.
درمان منگوله پوستی با سیر
سیر با کاهش التهاب به بهبود ظاهر پوست کمک می کند. برخی معتقدند که قرار دادن سیر له شده روی زائده و پوشاندن ناحیه با چسب زخم در طول شب، ممکن است به از بین رفتن زائده پوستی کمک کند.
اگر این روش تجربی را امتحان می کنید، حتماً صبح آن ناحیه را بشویید. این کار را تا زمانی که زائده پوستی کوچک شود، تکرار کنید.
محصولات بدون نسخه (OTC) برای برداشتن منگوله پوستی
علاوه بر درمان های خانگی، چندین محصول بدون نسخه که در فروشگاه ها و داروخانه ها موجودند، می توانند زائده های پوستی را به طور ایمن بردارند.
کیت های منجمدکننده از کرایوتراپی (استفاده از دماهای بسیار پایین) برای از بین بردن بافت های ناخواسته پوستی استفاده می کنند.
ضایعات خوش خیم، مانند زائده های پوستی، برای نابودی به دمایی بین ۲۵- تا ۵۰- درجه سانتی گراد نیاز دارند. از آنجایی که محصولات کرایوتراپی بدون نسخه ممکن است به دمای بسیار پایینی که در مطب متخصص پوست قابل دستیابی است نرسند، ممکن است برای همه زائده های پوستی مؤثر نباشند.
سعی کنید به دنبال کیت های بدون نسخه برای برداشتن زگیل یا زائده پوستی باشید که در صورت استفاده صحیح، به پایین ترین دما می رسند. کرم های برداشتن زائده پوستی و کرایوتراپی ممکن است باعث تحریک و درماتیت تماسی شوند. با این حال، همچنان می توانند برای استفاده کوتاه مدت مؤثر باشند.
روش های جراحی برای برداشتن زائده های گوشتی
برداشتن زائده های پوستی با جراحی، یک عمل سرپایی رایج است. پزشک پس از بی حس کردن ناحیه با داروی بی حسی موضعی، بسته به اندازه و محل زائده پوستی، یکی از روش های زیر را انجام می دهد:
- کوتریزاسیون: پزشک از حرارت برای برداشتن زائده پوستی استفاده می کند.
- کرایوسرجری: پزشک مقدار کمی نیتروژن مایع روی زائده پوستی اسپری می کند که باعث انجماد و جدا شدن آن می شود.
- الکتروکوتری: پزشک همچنین می تواند زائده پوستی را با استفاده از جریان الکتریکی مخصوص بسوزاند.
- بستن (لیگاسیون): گاهی اوقات می توان زائده های پوستی را با قطع جریان خون توسط نخ جراحی برداشت.
- جراحی: این روش شامل بریدن زائده پوستی از پایه با استفاده از قیچی جراحی توسط پزشک است. اندازه و محل زائده پوستی تعیین کننده نیاز به پانسمان یا بخیه است.
انواع زائده گوشتی روی پوست
زائده های گوشتی پوست ضایعاتی نرم، خوش خیم و بدون درد هستند که در اثر اصطکاک مداوم پوست، افزایش سن، اضافه وزن یا برخی شرایط متابولیک مانند مقاومت به انسولین بیشتر دیده می شوند. این منگوله های پوستی می توانند در نواحی مختلف بدن ایجاد شوند و اگرچه اغلب بی خطر هستند، اما در برخی موارد ممکن است ضایعات دیگری مانند زگیل، خال یا حتی برخی تومورهای پوستی شبیه آن ها به نظر برسند. به همین دلیل، هر زائده ای که به سرعت رشد کند، تغییر رنگ دهد، خونریزی داشته باشد یا ظاهر غیرمعمولی پیدا کند، باید توسط متخصص پوست بررسی شود.
زائده گوشتی در کشاله ران
کشاله ران یکی از شایع ترین محل های ایجاد زائده گوشتی است، زیرا پوست این ناحیه دائما در معرض اصطکاک ناشی از راه رفتن، تعریق و تماس لباس قرار دارد. زائده های گوشتی در این ناحیه بیشتر نرم، هم رنگ پوست یا کمی تیره تر هستند و ممکن است به صورت تکی یا متعدد دیده شوند.
زائده گوشتی سرطانی
در حقیقت، زائده گوشتی معمولی سرطانی نیست و به سرطان تبدیل نمی شود. با این حال، برخی سرطان های پوست یا ضایعات پیش سرطانی ممکن است در مراحل اولیه ظاهری شبیه یک زائده گوشتی داشته باشند. اگر ضایعه ای به طور ناگهانی بزرگ شود، حاشیه نامنظم پیدا کند، رنگ آن تغییر کند، زخم شود یا بدون علت خونریزی کند، نباید آن را یک زائده گوشتی ساده فرض کرد. در چنین شرایطی ممکن است پزشک برای تشخیص قطعی، نمونه برداری (بیوپسی) را توصیه کند.
زائده گوشتی تناسلی
زائده های گوشتی در ناحیه تناسلی میتوانند منشأ متفاوتی داشته باشند. گاهی یک آکروکوردون خوشخیم هستند، اما در برخی موارد ممکن است زگیل تناسلی ناشی از ویروس HPV یا سایر ضایعات پوستی باشند. به همین دلیل، تشخیص تنها بر اساس ظاهر امکانپذیر نیست. اگر زائده در ناحیه تناسلی ایجاد شده باشد، بهویژه اگر تعداد آن افزایش پیدا کند یا با خارش، ترشح یا خونریزی همراه باشد، مراجعه به متخصص پوست یا اورولوژیست و متخصص زنان ضروری است تا علت آن بهدرستی مشخص شود.
همچنین برای پیشگیری از این نوع زائده گوشتی از واکسن گاردیسان استفاده می شود.
زائده گوشتی مقعدی
زائدههای گوشتی اطراف مقعد همیشه آکروکوردون نیستند. در این ناحیه ممکن است منگوله پوستی ناشی از هموروئید، شقاق مزمن، بیماری کرون یا حتی زگیل تناسلی نیز ایجاد شوند. به همین دلیل، تشخیص علت ایجاد زائده اهمیت زیادی دارد. اگر زائده با درد، خونریزی، ترشح یا تغییر اندازه همراه باشد، باید توسط پزشک معاینه شود تا علت اصلی مشخص و درمان مناسب انتخاب شود.
زائده گوشتی زیر بغل
زیر بغل یکی از رایج ترین محل های ایجاد زائده گوشتی است. اصطکاک مداوم پوست با پوست یا لباس، تعریق و اصلاح مکرر این ناحیه از عواملی هستند که احتمال ایجاد این ضایعات را افزایش می دهند.
زائده گوشتی در دهان
ایجاد زائده گوشتی داخل دهان ممکن است در اثر تحریک مزمن مخاط، فیبروم دهانی، پاپیلوم یا سایر بیماری های دهان ایجاد شوند. هر ضایعهای که داخل دهان بیش از دو هفته باقی بماند، رشد کند یا همراه با درد و خونریزی باشد، باید توسط دندانپزشک یا متخصص بیماری های دهان معاینه شود.
زائده گوشتی اطراف چشم و پشت پلک
ضایعات پلک و اطراف چشم، کوچک، نرم و بدون درد هستند، اما اگر روی لبه پلک قرار بگیرند یا بزرگ شوند، ممکن است در میدان دید اختلال ایجاد کنند یا هنگام پلک زدن باعث ناراحتی شوند. به دلیل حساسیت این ناحیه، برداشتن زائده باید تنها توسط پزشک و با روش مناسب انجام شود و هرگز نباید در منزل اقدام به بریدن یا بستن آن کرد.
زائده گوشتی پشت گوش
زائده گوشتی پشت گوش نسبت به نواحی مانند گردن یا زیر بغل شیوع کمتری دارد، اما ممکن است در اثر اصطکاک، زمینه ژنتیکی یا ویژگی های پوستی ایجاد شود. در بیشتر موارد این ضایعات خوش خیم هستند، اما اگر سفت شوند، دردناک باشند، سریع رشد کنند یا ترشح داشته باشند، لازم است توسط متخصص پوست معاینه شوند تا احتمال سایر ضایعات پوستی رد شود.
زائده گوشتی پشت گردن
پشت گردن چون در تماس مداوم با یقه لباس، زنجیر، مو و پوست قرار دارد، امکان ایجاد منگوله پوستی در این ناحیه را دارد. کسانی که اضافه وزن دارند یا دچار مقاومت به انسولین و دیابت هستند، ممکن است تعداد بیشتری از این زائده ها را در این ناحیه مشاهده کنند.
زائده گوشتی روی سر
زائده گوشتی روی پوست سر نادر است، زیرا اصطکاک در این ناحیه کمتر از چین های پوستی است. بسیاری از برجستگی هایی که روی سر دیده می شوند، در واقع کیست، خال، کراتوز سبورئیک یا سایر ضایعات پوستی هستند و نه آکروکوردون.
زائده گوشتی روی پا
زائده گوشتی روی پا نسبت به گردن یا زیر بغل کمتر دیده می شود، و در قسمت داخلی ران، بین انگشتان یا نواحی که در معرض اصطکاک مداوم هستند ایجاد شود. از آنجا که زگیل های ویروسی و برخی ضایعات پوستی دیگر نیز ممکن است روی پا ظاهر شوند، تشخیص صحیح اهمیت دارد. اگر ضایعه دردناک باشد، هنگام راه رفتن خونریزی کند یا بهتدریج بزرگتر شود، بهتر است توسط پزشک معاینه شود.
نکات مراقبتی پس از برداشتن منگوله پوستی
برداشتن زائده های پوستی معمولاً با عفونت و عوارض همراه نیست. پس از برداشتن، ممکن است در برخی افراد جای زخم (اسکار) ایجاد شود که احتمالاً به مرور زمان از بین می رود.
پس از استفاده از کیت های خانگی، بهتر است مانند یک زخم معمولی، روی ناحیه مورد نظر پماد آنتی بیوتیک بزنید و آن را با چسب زخم بپوشانید. این کار خطر عفونت را کاهش می دهد. اگر ناحیه دچار درد شد یا خونریزی داشت، به پزشک مراجعه کنید.
اگر برای برداشتن زائده پوستی تحت یک عمل پزشکی قرار گرفتید، ممکن است پزشک به شما توصیه کند که زخم را حداقل تا ۴۸ ساعت خشک نگه دارید و پس از آن، ناحیه را به آرامی با آب و صابون بشویید.
همچنین ممکن است پزشک برای بررسی زخم و برداشتن بخیه ها (در صورت نیاز)، زمانی را برای مراجعه مجدد تعیین کند.
بهبودی پس از برداشتن زائده پوستی چقدر طول می کشد؟
پس از برداشتن زائده پوستی، ناحیه آسیب دیده به طور معمول ۷ تا ۱۰ روز طول می کشد تا بهبود یابد. با این حال، ممکن است پزشک توصیه کند که دستورالعمل های مراقبتی را تا ۲ هفته دنبال کنید.
بیماری های پوستی دیگر مانند زگیل و خال می توانند شبیه به زائده های پوستی باشند. از آنجایی که برخی از خال ها ممکن است سرطانی باشند، بهتر است زائده های پوستی خود را توسط پزشک معاینه کنید.
یک متخصص پوست یا پزشک دیگر می تواند زائده های پوستی را تشخیص دهد. اکثر زائده های پوستی توده های غیرسرطانی هستند، اما اگر زائده شما غیرمعمول یا مشکوک به نظر می رسد، پزشک ممکن است برای پیشگیری، نمونه برداری (بیوپسی) انجام دهد.
علت ایجاد منگوله پوستی چیست؟
دقیقاً مشخص نیست که چه عاملی باعث شکل گیری زائده های پوستی می شود. از آنجا که این ضایعات معمولاً در چین خوردگی های پوست ظاهر می شوند، اصطکاک ممکن است در ایجاد آن ها نقش داشته باشد. می دانیم که ساختار این زائده ها از عروق خونی و کلاژن تشکیل شده که با لایه ای از پوست پوشیده شده است. علل احتمالی عبارتند از:
- تحریک مکرر پوست: احتمال ایجاد زائده های پوستی در نواحی که پوست به طور مکرر تحریک می شود، بیشتر است.
- ویروس پاپیلومای انسانی (HPV): تحقیقات نشان دهنده وجود ارتباط بین ویروس پاپیلومای انسانی (HPV) و زائده های پوستی است.
- مقاومت به انسولین: مقاومت به انسولین که می تواند به دیابت نوع ۲ و پیش دیابت منجر شود، ممکن است در ایجاد زائده های پوستی نقش داشته باشد. افراد مبتلا به مقاومت به انسولین، گلوکز را به طور مؤثر از جریان خون جذب نمی کنند. اگر عوامل خطر بیماری های قلبی-عروقی را داشته باشید، این احتمال ممکن است بیشتر باشد. طبق مطالعه ای در سال ۲۰۲۰ بر روی شرکت کنندگان در یک برنامه مدیریت وزن بیمارستانی، وجود زائده های پوستی متعدد با دیابت و فشار خون بالا مرتبط دانسته شد.
- بارداری: زائده های پوستی معمولاً در دوران بارداری نیز ایجاد می شوند که می تواند ناشی از تغییرات هورمونی و افزایش وزن باشد. در موارد نادر، وجود زائده های پوستی متعدد می تواند نشانه عدم تعادل هورمونی یا مشکلات غدد درون ریز باشد.
- ژنتیک: ممکن است عوامل ژنتیکی در خطر ابتلا به این زائده ها دخیل باشند. مشاهده این زائده ها در میان چندین عضو یک خانواده غیرعادی نیست. با این حال، باید توجه داشت که زائده های پوستی مسری نیستند.
