بلفاروپلاستی برای برداشتن/جابجایی پوست و چربی اضافی پلک و بهبود ظاهر یا میدان دید انجام می شود.
کانتوپلاستی اصلاح ساختاری گوشه خارجی چشم و تاندون های نگهدارنده پلک (اغلب پلک پایین) است؛ بیشتر برای سفت کردن، بالا بردن یا تثبیت گوشه خارجی.
اگر مشکل اصلی پوست اضافه یا پُفی پلک باشد، بلفاروپلاستی گزینه اصلی است؛ اگر شل شدگی پلک پایین یا تغییر موقعیت گوشه خارجی باشد، کانتوپلاستی/کانتوپکسی مطرح می شود.
این دو عمل می توانند به تنهایی یا ترکیبی انجام شوند. انتخاب نهایی بعد از معاینه توسط فلوشیپ پلاستیک چشم است.

برای مشاوره رایگان دریافت خدمات
اطلاعات خود را وارد کنید
"(ضروری)" indicates required fields
هر دو عمل نیازمند مراقبت دقیق و مدیریت انتظارات واقع بینانه اند؛ این متن جایگزین توصیه پزشکی نیست.
بلفاروپلاستی عمدتاً روی پوست و چربی پلک کار می کند تا پُفی یا پوست اضافی را اصلاح کند، درحالی که کانتوپلاستی روی ساختار گوشه خارجی و تاندون های پلک متمرکز است تا شل شدگی یا افت گوشه چشم را اصلاح و پلک پایین را سفت کند. بسته به مشکل، یکی یا ترکیب هر دو انتخاب می شود.

کانتوپلاستی چیست؟
کانتوپلاستی (Canthoplasty) نوعی جراحی بازسازی/زیبایی است که روی گوشه خارجی چشم (lateral canthus) و تاندون های کانتال تمرکز دارد. هدف، تثبیت، بالا بردن یا تغییر زاویه گوشه خارجی و سفت کردن پلک پایین است؛ به ویژه وقتی شل شدگی باعث آبریزش، تحریک قرنیه، اکتروپیون (برگشت پلک به بیرون) یا ظاهر خسته می شود. این عمل می تواند عملکردی (بهبود تماس پلک با چشم و محافظت قرنیه) و/یا زیبایی باشد.
کاربردهای رایج:
شل شدگی پلک پایین مرتبط با سن یا ژنتیک
اصلاح اکتروپیون/انتروپیون خفیف تا متوسط
تثبیت پلک پایین در کنار بلفاروپلاستی برای پیشگیری از “افتادن” پلک پس از برداشتن بافت
ایجاد/بازگردانی cantonal tilt دلخواه در چارچوب طبیعی چهره
تفاوت کانتوپِکسی و کانتوپلاستی
کانتوپِکسی (Canthopexy) اغلب کم تهاجمی تر است: تاندون های گوشه خارجی بدون برش کامل بازسازی، سفت و به ساختار استخوانی دوخته/فیکس می شوند.
کانتوپلاستی یک بازسازی رسمی تر است: برش و اصلاح واقعی تاندون و ساختار گوشه خارجی برای تغییر شکل/جایگاه، مناسب برای شل شدگی بیشتر یا نیاز به تغییر زاویه محسوس.
بلفاروپلاستی چیست؟
بلفاروپلاستی (Blepharoplasty) جراحی زیبایی/عملکردی برای برداشتن یا جابجایی پوست و چربی اضافی پلک و در صورت نیاز فرم دهی عضله است.
پلک بالا: هدف کاهش پوست اضافه، بهبود میدان دید و رفع پُفی.
پلک پایین: هدف کاهش پُفی/کیسه های زیر چشم و بهبود گذار پلک–گونه (گاهی با جابجایی چربی به جای برداشتن).
رویکردها می تواند برش پوستی یا ترانس کانژنکتیوال (از داخل پلک) باشد؛ رویکرد دوم معمولاً اسکار خارجی ندارد و برای برخی موارد پلک پایین مناسب است.
مقایسه سریع: کانتوپلاستی vs بلفاروپلاستی
| ویژگی | کانتوپلاستی / کانتوپکسی | بلفاروپلاستی |
|---|---|---|
| هدف اصلی | تثبیت/بالابردن گوشه خارجی، سفتی پلک پایین | حذف/جابجایی پوست و چربی اضافی، بهبود فرم |
| مناسب برای | شل شدگی پلک پایین، اکتروپیون/انتروپیون خفیف، پیشگیری از افت پلک پس از بلفاروپلاستی | پوست اضافه، پُفی پلک، کیسه های زیر چشم، افت میدان دید |
| تغییر در گوشه چشم | بله، ساختاری/زاویه ای | معمولاً خیر (مگر همراه با کانتوپکسی/پلاستی) |
| جای برش | اغلب در گوشه خارجی/خط مژه پایین | پلک بالا در چین طبیعی؛ پلک پایین پوستی یا داخل پلک |
| زمان عمل | کوتاه تا متوسط؛ بسته به تکنیک | کوتاه تا متوسط؛ بسته به پلک بالا/پایین |
| نقاهت رایج | تورم/کبودی ۱–۲ هفته | تورم/کبودی ۱–۲ هفته |
| عوارض اختصاصی | نامتقارنی گوشه ها، کشیدگی بیش ازحد یا ناکافی، اکتروپیون/انتروپیون | خشکی چشم، نارضایتی از اسکار یا گودی/پر بودن بیش ازحد |
| ترکیب با دیگری | بسیار شایع با بلفاروپلاستی پلک پایین | بسیار شایع با کانتوپکسی/پلاستی جهت ایمنی پلک پایین |
نکته: در بسیاری از بیماران، ترکیب بلفاروپلاستی با کانتوپکسی/کانتوپلاستی نتایج پایدارتر و طبیعی تر برای پلک پایین ایجاد می کند.
چه کسی کاندید مناسب هر عمل است؟
کاندید کانتوپلاستی/کانتوپکسی:
شل شدگی پلک پایین (snap-back تست مثبت، فاصله گیری پلک از کره چشم)
افت گوشه خارجی یا شیب کانتال نامطلوب
ریزش اشک/تحریک ناشی از تماس ناکامل پلک با چشم
نیاز به پیشگیری از اکتروپیون پس از بلفاروپلاستی پلک پایین
کاندید بلفاروپلاستی:
پوست اضافه و پُفی پلک بالا که ممکن است میدان دید را کم کند
کیسه های چربی/پفی زیر چشم، با یا بدون گودی زیرچشم
عدم رضایت از فرم یا چین پلک بالا (در برخی نژادها «Asian blepharoplasty»)
توقعات واقع بینانه و سلامت عمومی مناسب
مواردی که نیاز به ارزیابی دقیق تری دارند:
خشکی چشم فعال/شدید، بیماری های تیروئیدی چشمی، سابقه جراحی/لیزر چشم، اختلالات انعقادی، مصرف برخی داروها (ضدانعقادها)، سیگار سنگین، و اختلال تصویر بدنی. تصمیم نهایی باید توسط جراح پلاستیک چشم پس از معاینه و سنجش ریسک/فایده گرفته شود.

ارزیابی پیش از عمل و تشخیص افتراقی
ارزیابی استاندارد شامل: شرح حال، معاینه موقعیت پلک، آزمایش های کشش پلک (distraction، snap-back)، بررسی شیب کانتال، تست اشک/خشکی، معاینه قرنیه و میدان دید (در پلک بالا).
تشخیص افتراقی مهم:
پتوز (افتادگی واقعی پلک): پایین آمدن لبه پلک بالا به علت ضعف عضله لِواتور؛ درمان آن با بلفاروپلاستی فرق دارد.
درماتوکالازیس: پوست اضافه بدون پتوز واقعی؛ بلفاروپلاستی کمک می کند.
اکتروپیون/انتروپیون: برگشت بیرون/داخل؛ در صورت خفیف تا متوسط، کانتوپلاستی/پکسی بخشی از درمان است.
گودی زیرچشم غالب: شاید به جابجایی چربی یا پرکننده ساختاری نیاز باشد، نه صرفاً برداشت چربی.
چک لیست کوتاه پیش از تصمیم:
مشکل اصلی پوست/چربی است یا موقعیت گوشه و شل شدگی؟
پلک پایین در تست ها پایدار است؟ اگر نه، کانتوپکسی/پلاستی را جدی بگیرید.
نشانه های خشکی چشم؟ ابتدا مدیریت محافظه کارانه را بررسی کنید.
انتظار بیمار طبیعی و با آناتومی سازگار است؟
روند انجام عمل ها به زبان ساده
کانتوپِکسی/کانتوپلاستی:
بی حسی موضعی با آرام بخشی یا بیهوشی کوتاه.
برش کوچک در گوشه خارجی؛ فیکس/بازسازی تاندون کانتال به لبه استخوانی اوربیت برای سفتی/زاویه مطلوب.
بخیه های ظریف، در برخی موارد قابل جذب.
معمولاً ترکیب با بلفاروپلاستی پلک پایین جهت ایمنی.
بلفاروپلاستی پلک بالا:
برش در چین طبیعی، برداشتن/بازآرایی پوست و چربی، تنظیم عضله حلقوی در صورت نیاز، بخیه خطی.
هدف: کاهش پوست اضافه، بهبود میدان دید/ظاهر طبیعی.
بلفاروپلاستی پلک پایین:
رویکرد ترانس کانژنکتیوال (از داخل پلک) برای مدیریت چربی با حداقل اسکار خارجی، یا رویکرد پوستی برای هم زمانی با سفتی پوست/عضله.
جابجایی چربی به گودی زیرچشم جهت گذار نرم تر پلک–گونه در موارد مناسب.
نتایج و ماندگاری:
ماندگاری تحت تأثیر سن، کیفیت بافت، سبک زندگی و مراقبت آفتاب.
کانتوپکسی/پلاستی می تواند پایداری نتایج پلک پایین را افزایش دهد.

مراقبت های قبل و بعد از عمل
قبل از عمل:
قطع/تنظیم داروهای رقیق کننده خون طبق نظر پزشک، قطع سیگار (حداقل ۲–۴ هفته)، عکاسی استاندارد، اندازه گیری میدان دید در موارد عملکردی، برنامه ریزی همراه برای بازگشت.
بعد از عمل:
استفاده از کمپرس سرد ۴۸–۷۲ ساعت اول، سر بالاتر هنگام خواب، پرهیز از فعالیت سنگین ۱–۲ هفته، مراقبت از اشک و روان کننده های تجویزی در صورت خشکی.
بخیه ها معمولاً ۵–۷ روزه کشیده می شوند (اگر غیرقابل جذب نباشند).
اسکارها در ماه های اول صورتی/سفت و سپس نرم تر می شوند؛ ضدآفتاب و محافظت مهم است.
چک لیست بهبودی:
کاهش تدریجی تورم و کبودی طی ۲ هفته
نبود درد شدید یا افت دید ناگهانی
تمیزی زخم و پیروی از مراقبت بخیه
مراجعه طبق برنامه پیگیری

عوارض، هشدارها و زمان مراجعه فوری
عوارض احتمالی مشترک: کبودی/تورم، خشکی یا اشکریزش، حساسیت به نور، عدم تقارن خفیف، اسکار قابل لمس در اوایل.
عوارض اختصاصی کانتوپلاستی/پکسی: نامتعادلی زاویه گوشه ها، کشش بیش ازحد یا ناکافی پلک، باقی ماندن شل شدگی، اکتروپیون/انتروپیون.
عوارض اختصاصی بلفاروپلاستی: گودی یا پر بودن بیش ازحد در پلک پایین، عدم رضایت از چین پلک بالا، تحریک سطح چشم؛ به ندرت، خونریزی پشت کره چشم (اورژانس).
علائم هشدار (Red Flags) – مراجعه فوری:
درد شدید یک طرفه، کاهش دید ناگهانی، دوبینی جدید
خونریزی/تورم سریع الحصول و فزاینده
ترشح چرکی یا تب بالا
عدم توانایی بستن کامل پلک و خشکی شدید مقاوم
باورهای رایج اما نادقیق
«بلفاروپلاستی همیشه پلک پایین را هم سفت می کند» – خیر؛ اگر شل شدگی ساختاری باشد، کانتوپکسی/کانتوپلاستی لازم است.
«کانتوپلاستی فقط برای چشم گربه ای است» – کاربرد اصلی آن تثبیت و عملکرد است؛ تغییرات زیبایی باید طبیعی و متناسب باشد.
«نتایج دائمی اند» – روند پیری ادامه دارد؛ مراقبت سبک زندگی و ارزیابی واقعی انتظارات ضروری است.
«خشکی چشم بعد از عمل حتماً رخ می دهد» – نه؛ اما در مستعدها باید پیشگیری و پایش دقیق انجام شود.
جمع بندی
اگر مشکل اصلی شما پوست و چربی اضافه در پلک هاست، بلفاروپلاستی محور درمان است. اگر شل شدگی پلک پایین و تغییر زاویه گوشه خارجی مسئله باشد، کانتوپلاستی/کانتوپکسی مطرح می شود. در بسیاری از موارد برای نتیجه پایدار و طبیعی، این دو رویکرد ترکیب می شوند.



























